Jak rozwiązywać Binary Diagonals
Binary Diagonals to łamigłówka binarna — zera i jedynki, tyle samo jednych i drugich w każdym rzędzie i każdej kolumnie, nigdy trzech takich samych obok siebie — z jednym dodatkiem: dwie długie przekątne, od rogu do rogu, też są liniami. Na każdej jest tyle samo zer, co jedynek, i nigdzie na niej nie stoją trzy takie same obok siebie.
Dwie linie więcej — niby niewiele, a zmieniają całą planszę: przekątna przecina każdy rząd i każdą kolumnę, więc każdy znak, który rozstrzygnie, trafia od razu i do rzędu, i do kolumny. Kto zapomni o przekątnych, większości plansz tu nie skończy. Ta strona przechodzi po kolei przez układy, których warto szukać, od najprostszego, każdy na małej planszy do przeklikania we własnym tempie. Plansze są narysowane tak, jak rysuje je ekran — zero to ramka, a jedynka — pełny kwadrat; na wydruku te same dwa znaki to cyfry 0 i 1.
Zagraj w dzisiejsze Binary Diagonals
Jak grać
Wypełnij wolne pola ramkami i pełnymi kwadratami tak, by w każdym rzędzie, każdej kolumnie i na obu długich przekątnych — liniach poprowadzonych od rogu do rogu — było ich po równo.
Nigdy trzy takie same obok siebie — ani w rzędzie, ani w kolumnie, ani na żadnej z tych dwóch przekątnych.
Stuknij pole, by postawić pełny kwadrat, stuknij ponownie — ramkę, jeszcze raz — by pole wyczyścić. Symbole podane na start zostają na miejscu: stuknij któryś, a wszystkie drgną i pokażą, które to.
Na czerwono podświetlają się: trzy takie same symbole obok siebie i kwadraty, których w rzędzie, kolumnie lub na przekątnej jest za dużo.
Kilka znaków jest podanych na start i te zostają na miejscu; reszta pól jest pusta i każde wypełnia się samemu. Liczą się tylko dwie długie przekątne — krótszych obok nich nie dotyczy żadna zasada. Bok planszy ma parzystą długość, więc te dwie nie mają żadnego wspólnego pola: mijają się w czterech środkowych polach.
Każda plansza ma dokładnie jedno rozwiązanie i da się do niego dojść bez zgadywania. Jeśli znasz Binary, znasz jego trzecią zasadę — żadne dwa rzędy i żadne dwie kolumny nie są identyczne: obowiązuje i tutaj, ale żadna plansza jej nie potrzebuje.
Pary, luki i liczenie
Trzy ruchy robią większość roboty w każdym rzędzie i kolumnie, a wszystkie trzy wynikają wprost z zasad: dwa takie same obok siebie zamykają pola po obu stronach, dwa takie same z jednym polem między nimi zamykają to pole, a linia, w której stoją już wszystkie jednego rodzaju, wszędzie indziej dostaje drugi.
Para na przekątnej
Na zaznaczonej przekątnej pole „obok” to takie, które styka się z poprzednim tylko rogiem. Dwa takie same w sąsiednich polach przekątnej to para jak każda inna: zamyka pola przekątnej po obu swoich stronach.
Luka na przekątnej
Dwa takie same z jednym polem przekątnej między nimi nie zostawiają temu polu wyboru, dokładnie jak w rzędzie. A cokolwiek przekątna rozstrzygnie, ląduje też w rzędzie i kolumnie, gdzie często od niego zaczyna się następny ruch.
Liczenie przekątnej
Przekątna jest tak długa jak rząd i obowiązuje ją ta sama równowaga: na planszy 8 × 8 cztery ramki i cztery pełne kwadraty. Kiedy jeden rodzaj ma już swoje cztery, każde pozostałe pole przekątnej to ten drugi.
Czytanie całej przekątnej
Kiedy pary, luki i liczenie milczą, weź jedną linię i zapytaj, czym jeszcze może być. Działa to w każdym rzędzie i każdej kolumnie, a na większych planszach potrzeba tego po kilka razy; przekątne to te linie, o których najłatwiej zapomnieć.
Bez zegara. Wyjdź i wróć — wszystko jest zapisane.
Zagraj w dzisiejsze Binary Diagonals