Jak rozwiązywać Star Battle

Postaw gwiazdki tak, by każdy rząd, każda kolumna i każdy obrysowany region miał ich dokładnie dwie.

Żadne dwie gwiazdki nie mogą się stykać, nawet rogami.

Krzyżyki to twoje własne notatki, gdzie gwiazdki być nie może; odpowiedzią są same gwiazdki.

Stuknij pole, by je skreślić, stuknij ponownie, by postawić gwiazdkę, jeszcze raz — by wyczyścić. Przeciągnij palcem po polach, by skreślić kilka naraz.

Gwiazdka czerwienieje, gdy styka się z inną albo gdy w jej rzędzie, kolumnie lub regionie jest ich za dużo.

Nic nie jest dane: plansza zaczyna się pusta i każdą gwiazdkę stawia się samemu. Krzyżyki to druga połowa gry — skreślone pole to pole, o którym nie trzeba już myśleć, i większość rozwiązywania to skreślanie, aż gwiazdki nie będą miały gdzie indziej stanąć. Każda plansza ma dokładnie jedno rozwiązanie i da się do niego dojść bez zgadywania.

Region, który mieści się w jednym rzędzie albo w jednej kolumnie, musi postawić tam obie swoje gwiazdki — a są to zarazem obie gwiazdki tej linii, więc żadne inne pole w niej gwiazdką nie będzie. Czyta się to w obie strony: linia, która cała należy do jednego regionu, mówi dokładnie tyle samo. To ruch otwierający niemal każdą planszę i nie wymaga żadnej wcześniej postawionej gwiazdki.

Gwiazdka wyklucza osiem pól wokół siebie i na tym kończy się to, co robi jedna gwiazdka: rząd, kolumna i region, w których się znajduje, czekają jeszcze na drugą. Linię zamyka dopiero jej druga gwiazdka — i wtedy wszystko, co w niej otwarte, odpada naraz. Większość plansz pada od samego tego i od liczenia, które skreślenia wciąż umożliwiają.

Dwa rzędy mają razem cztery gwiazdki. Jeśli w tych rzędach leżą dwa całe regiony, to one dostarczają wszystkie cztery — i żaden inny region nie może tam postawić gwiazdki. Ruch z jedną linią, opisany wyżej, to ten sam argument dla jednej linii i jednego regionu; działa dla dowolnej ich liczby i tak samo dla kolumn.

Kształt regionu to osobne liczenie: blok 2 × 2 mieści najwyżej jedną gwiazdkę, tak samo każde trzy pola, z których każde styka się z dwoma pozostałymi. Region w kształcie zgiętego patyka ma miejsce na dwie gwiazdki tylko na jeden albo dwa sposoby.

Liczenie rzędu, kolumny albo regionu mówi, gdzie mogą stanąć jego gwiazdki — ale mówi też, czego dotkną. Jeśli każdy sposób ich ustawienia dotyka tego samego pola obok, to pole nigdy nie będzie gwiazdką i jest skreślone bez stawiania czegokolwiek. To „co jeśli” — załóż tu gwiazdkę i patrz, jak jakiejś linii albo regionowi brakuje miejsca — zadane od strony linii, gdzie jest liczeniem, a nie zgadywaniem: jeden rząd, kolumna albo region naraz to cała technika, a założenie, które potrzebuje drugiego, to już zgadywanie.