Jak grać w wykreślankę
Wykreślanka bez listy słów brzmi trudniej niż zwykła i przez pierwszą minutę rzeczywiście taka jest. Potem okazuje się, że to po prostu inna gra: zamiast szukać słów z gotowej listy, wyczytujesz je z planszy — a plansza dba o to, żeby każde pięcioliterowe słowo, które da się na niej przeczytać, było jednym z ukrytych.
Ta strona jest o tym, jak dobrze czytać planszę. Pięć krótkich lekcji, każda na małej planszy, którą możesz przeklikać we własnym tempie — takiej samej jak codzienna, tylko o boku sześciu liter zamiast siedmiu.
Zagraj w dzisiejszą wykreślankę
Jak grać
Każde słowo ukryte na planszy ma pięć liter. Słowa biegną wierszami, kolumnami i po przekątnych, mogą się krzyżować, a mniej więcej co trzecie czyta się wspak.
Nie ma listy. Plansza podaje, ile jest słów, a każde pięcioliterowe słowo, które da się na niej przeczytać, w jedną albo w drugą stronę, jest jednym z nich.
Kiedy wykreślisz wszystkie słowa, zostanie pięć liter. Czytane wiersz po wierszu, układają się w hasło.
Przeciągnij palcem po słowie od jednego końca do drugiego albo stuknij litery na obu jego końcach. Mała strzałka na zakreśleniu pokazuje, w którą stronę słowo się czyta.
Mniej więcej co trzecie słowo na planszy czyta się wspak: od prawej do lewej, od dołu do góry albo ukośnie w górę. Kiedy znajdziesz słowo, mała strzałka na jego zakreśleniu pokaże, w którą stronę się je czyta. Plansza nie używa dwa razy tego samego słowa i nie kładzie dwóch słów w jednej linii jedno na drugim. Linia, która nie jest słowem, to pudło: zadrży i na tym koniec, a karta z wynikiem wspomina o pudłach tylko wtedy, gdy było ich najwyżej trzy. A niedokończona wykreślanka czeka do końca dnia.
Zacznij od litery, która występuje tylko raz
Większość liter powtarza się na planszy wiele razy i wzrok się po nich ślizga. Litera, która występuje tylko raz, to punkt zaczepienia: słowo, które przez nią przechodzi, może leżeć tylko na czterech liniach — w jej wierszu, w jej kolumnie i na dwóch przekątnych, każdej czytanej w obie strony — więc szybko je znajdziesz.
Przekątne czytaj osobno
Wiersze wzrok czyta sam, kolumny — kiedy musi, a przekątne pomija. Dlatego właśnie na przekątnych najłatwiej coś ukryć. Przejrzyj je osobno, każdą od obu końców.
Czytaj każdą linię w obie strony
Mniej więcej co trzecie słowo czyta się wspak. Wzrok czyta linię raz, tak jak tekst na stronie, i idzie dalej; żeby przeczytał ją jeszcze od drugiego końca, trzeba mu o tym przypomnieć — a w tej grze właśnie to się opłaca.
Zakreślona litera wciąż jest w grze
Słowa się krzyżują, więc zakreślona litera może być początkiem, środkiem albo końcem jeszcze innego słowa. Na tak gęstej planszy prawie każde słowo dzieli z innymi literę lub dwie, a to, którego brakuje, często biegnie przez litery już zakreślone.
Niech litery, które zostały, wskażą ostatnie słowo
Każda litera na planszy należy do jakiegoś słowa — oprócz pięciu, które układają się w hasło. Pod koniec gry niezakreślone litery stają się więc mapą: każda z nich jest albo częścią słowa, którego jeszcze szukasz, albo częścią hasła.
Bez zegara. Wyjdź i wróć — wszystko jest zapisane.
Zagraj w dzisiejszą wykreślankę