Jak rozwiązywać shikaku
Shikaku to kwadratowa siatka z liczbami w niektórych polach. Zadanie polega na tym, by pociąć całą siatkę wzdłuż jej linii na prostokąty tak, aby w każdym prostokącie była dokładnie jedna liczba, a prostokąt miał tyle pól, ile ona mówi. Kwadrat też jest prostokątem, a prostokąt jedynki to pojedyncze pole.
Nic tu nie jest podpowiedzią: plansza nigdy nie porównuje Twojej gry z rozwiązaniem, a żaden z ruchów poniżej tego nie wymaga. Te cztery techniki, od najprostszej, to cała skala, według której ocenia się trudność plansz, i każda jest rozrysowana na małej planszy.
Jak grać
Podziel całą planszę wzdłuż linii siatki na prostokąty tak, żeby każde pole należało dokładnie do jednego z nich; kwadrat też jest prostokątem.
W każdym prostokącie jest dokładnie jedna liczba.
Liczba mówi, ile pól ma jej prostokąt: szóstka może mieć 2 × 3, 3 × 2, 1 × 6 albo 6 × 1.
Przeciągnij od jednego pola do drugiego, a narysujesz prostokąt, którego przeciwległymi rogami są te dwa pola; prostokąty, na które nowy nachodzi, znikną. Stuknij prostokąt, żeby go usunąć, a puste pole, żeby narysować prostokąt z jednego pola. Żeby zrezygnować z rysowanego prostokąta, wróć do pola, od którego zaczęło się przeciąganie.
Na klawiaturze strzałki przesuwają ramkę po polach: spacja zaczyna w niej prostokąt, a druga spacja go rysuje; Escape przerywa rysowanie, a Delete usuwa prostokąt pod ramką.
Prostokąt czerwienieje, gdy łamie zasadę: nie ma w nim liczby, są w nim co najmniej dwie albo ma więcej lub mniej pól, niż mówi jego liczba. Liczba szarzeje, gdy jej prostokąt jest dobry.
Każdą planszę da się pociąć tylko na jeden sposób i można do niego dojść bez zgadywania. Większość tego, co dalej, sprowadza się do wypisania kształtów liczby: wszystkich prostokątów jej wielkości, które ją obejmują, nie obejmują żadnej innej liczby i leżą na polach, których żaden prostokąt jeszcze nie zajął. Szóstka ma najwyżej cztery rodzaje kształtów, 1 × 6, 6 × 1, 2 × 3 i 3 × 2, każdy w kilku położeniach wokół liczby; siódemka czy piątka może być tylko paskiem. Z każdym narysowanym prostokątem innym liczbom ubywa kształtów, aż każdej zostanie jeden.
Jedyny kształt
Od tego zaczyna się szukanie, a każda plansza potrzebuje tego ruchu od początku do końca: liczba, której został tylko jeden kształt. Narysuj go, a kształty innych liczb obejmujące jego pola odpadną; często zostaje wtedy jeden kształt także następnej liczbie.
Kształt, który objąłby drugą liczbę, od razu odpada, więc najpierw patrz na liczby leżące blisko innych liczb oraz na te przy brzegach i w rogach, gdzie prostokąty mają mniej miejsca. Jedynka zawsze zajmuje tylko własne pole. Tę planszę da się rozwiązać samym tym ruchem, choć żadnej z plansz w grze nie da się tak rozwiązać: każda wymaga też co najmniej techniki z następnego rozdziału.
Pole, do którego sięga tylko jedna liczba
Odwróć pytanie: zamiast pytać, dokąd może sięgnąć liczba, zapytaj, która liczba sięgnie do danego pola. Każde pole trafi w końcu do jakiegoś prostokąta, więc jeśli tylko jedna liczba ma kształt obejmujący wolne pole, to pole należy do niej, a każdy jej kształt, który je omija, odpada.
Zaczynaj od rogów i brzegów i licz pola: prostokąt sięgający od liczby do pola rozciąga się na wszystkie rzędy i kolumny od jednego do drugiego, więc do odległego pola często trzeba więcej pól, niż mówi liczba. Każda plansza od 7 × 7 w górę wymaga tego ruchu.
Brak miejsca
Ostatnia technika patrzy o krok naprzód. Załóż, że liczba przyjmuje jeden ze swoich kształtów, i zobacz, co by z tego wynikło: gdyby jakaś inna liczba nie miała już żadnego kształtu albo do jakiegoś wolnego pola nie mogła sięgnąć żadna liczba, założenie jest błędne i ten kształt odpada.
To nie zgadywanie: na podstawie założenia niczego nie rysujesz, tylko skreślasz jeden kształt z listy liczby. Wypatruj pól odciętych przy brzegu albo między dwoma prostokątami. Plansza 12 × 12 tego wymaga.
Bez zegara. Wyjdź i wróć — wszystko jest zapisane.
Zagraj w dzisiejsze shikaku